Op 5 juni vond een bijeenkomst van het Landelijk Netwerk Antistollingszorg plaats; een inspirerende dag vol kennisdeling, discussie en nieuwe verbindingen. Het thema wat deze keer centraal stond: antistolling in de palliatieve fase.
Onze collega Dionne Braeken is niet alleen Trombosevigilantie Functionaris, maar ook een van de drijvende krachten achter het netwerk. We vroegen haar naar haar rol, de aanleiding voor deze bijeenkomst en waarom dit onderwerp juist nu zoveel aandacht verdient. Lees hieronder haar verhaal over samenwerking, impact en haar visie op de toekomst van antistollingszorg.
Kun je kort vertellen wat jouw rol is binnen het Landelijk Netwerk Antistollingszorg?
“In 2021 heb ik samen met een collega uit het LUMC, met ondersteuning van het programma Tijd voor Verbinding (TvV), het initiatief genomen om een landelijk consulentennetwerk op te zetten. Dat was aanvankelijk vooral gericht op trombosedienstmedewerkers, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, physician assistants en beleidsmedewerkers. Vanaf zomer 2024 zijn we samengegaan met de leer- en verbeternetwerken antistolling van TvV, zodat ook andere zorgprofessionals konden aansluiten. Sindsdien heten we het Landelijk Netwerk Antistollingszorg.
Ik ben gedeeld voorzitter van dit netwerk. Mijn rol bestaat onder andere uit het organiseren van netwerkbijeenkomsten waarin steeds een actueel thema centraal staat: van patiënteninformatie tot ketenzorg en inhoudelijke thema’s als kanker en trombose. De onderwerpen komen voort uit signalen uit het werkveld. Daarnaast zoeken we, nu het programma TvV is gestopt, naar manieren om het voortbestaan van het netwerk te garanderen binnen de landelijke antistollingszorg. Om dit te bereiken zijn we onder meer in 2025 een samenwerking aangegaan met de Federatie Nederlandse Trombosediensten (FNT). Echter om het netwerk toekomstbestendig te maken, zullen meer stappen gezet moeten worden.”
Wat is het doel van het netwerk?
“Het is een netwerk van én voor zorgprofessionals, gericht op het verbeteren van de antistollingszorg op een bottom-up manier (safety II-benadering). We willen samenwerking versterken en kennisdeling stimuleren. Met andere woorden, het platform zijn waar zorgprofessionals die werkzaam zijn of affiniteit hebben met antistollingszorg elkaar kunnen vinden.”
Wat doet een trombosevigilantie functionaris precies?
“De invulling van de functie verschilt per ziekenhuis. In mijn geval kun je dit het beste vergelijken met een kwaliteitsfunctionaris, maar dan specifiek gericht op antistollingszorg. Ik ben onder andere verantwoordelijk voor het up-to-date houden van protocollen, geef scholingen, analyseer incidenten, doe verbetervoorstellen en verricht wetenschappelijk onderzoek. Ook moeten we verantwoording afleggen aan de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ). Alles met het doel: de zorgprofessionals zo goed mogelijk ondersteunen in veilige en effectieve antistollingszorg.”
Wat vind je het mooiste of meest uitdagende aan je werk?
“De grootste uitdaging is dat we ziekenhuis breed verantwoordelijk zijn voor het beleid rondom trombose en antistolling. Iedere zorgprofessional kan een patiënt tegenkomen die antistollingsmiddelen gebruikt en/of een verhoogd risico op trombose of bloeding heeft. Het is dus belangrijk dat iedereen, naast zijn of haar eigen specialisme, ook voldoende kennis heeft van antistolling. Het creëren van bewustzijn en urgentie blijft een aandachtspunt. Tegelijkertijd wil je professionals ondersteunen in de uitvoering van hun werk. Daarvoor heb je hun input nodig.”
Wat was het doel van de recente landelijke netwerkbijeenkomst?
“Het thema was antistolling in de palliatieve fase; een onderbelicht onderwerp met weinig evidence based richtlijnen. Daardoor is er vaak onzekerheid over wat te doen: doorgaan met antistolling, stoppen, en wanneer dan? Deze bijeenkomst startte met een gezamenlijke introductie in de palliatieve en antistollingszorg. Vervolgens bespraken we casuïstiek: wat zou jij doen in een specifieke situatie, en waarom? Verder bekeken we welke hulpmiddelen kunnen ondersteunen bij besluitvorming. Afsluitend deelden experts de nieuwste wetenschappelijke inzichten, gevolgd door een paneldiscussie waarin veel vragen uit het publiek aan bod kwamen.”
Wat hoop je dat deelnemers meenemen naar hun eigen praktijk?
“Ga als zorgprofessionals met elkaar in gesprek en neem samen besluiten, in shared decision making met de patiënt. Maak gebruik van hulpmiddelen zoals de surprise question, de Palliative Performance Scale (PPS) of het stroomschema van Bregje Huisman. Die kunnen helpen om goed onderbouwd beleid te maken.”
Waar staat het netwerk over een of twee jaar, als het aan jou ligt?
“Dan zijn we een stevig verankerd, levendig netwerk met een diverse groep zorgprofessionals. We organiseren ten minste twee keer per jaar een netwerkbijeenkomst en zorgen ervoor dat collega’s elkaar weten te vinden voor specifieke vraagstukken. Mijn toekomstdroom is een digitaal, interactief platform voor en door zorgprofessionals. Met als stip aan de horizon dat we een gesprekspartner zijn op landelijk niveau — als stem van de zorgprofessionals in de antistollingszorg.”
Stel dat je één wens mocht doen voor de toekomst van antistollingszorg, wat zou die zijn?
“Ik zou willen dat voor álle patiënten met antistollingszorg casemanagement geregeld is. Nu is dat alleen goed geborgd voor patiënten die vitamine K-antagonisten gebruiken via de Trombosedienst. Maar dat zou voor iedereen moeten gelden.”
Het belang van goede antistollingszorg wordt steeds zichtbaarder, en met initiatieven zoals dit landelijke netwerk komt structurele samenwerking een stap dichterbij. De missie van dit netwerk wordt in onderstaande afbeelding duidelijk in kaart gebracht. Dankzij de inzet van collega’s zoals Dionne kunnen we blijven bouwen aan betere, passende zorg voor iedere patiënt.
